Bijelo Polje to miasto, którego prawdziwe oblicze odkrywa się nie w folderach turystycznych, lecz w zgiełku porannego targu, w rozmowach z mieszkańcami i w powolnym rytmie codziennego życia toczącego się w dolinie rzeki Lim. To nie jest klejnot w koronie czarnogórskiej turystyki, lśniący blaskiem starożytnych murów czy lazurowych zatok. To tętniące życiem, nieco chaotyczne, ale przez to niezwykle autentyczne serce administracyjne i gospodarcze całej północnej Czarnogóry. Bijelo Polje, którego nazwa oznacza "Białe Pole", jest przede wszystkim kluczowym węzłem komunikacyjnym, miejscem, przez które przejeżdża niemal każdy, kto podróżuje między wybrzeżem Adriatyku a Serbią. Dla większości jest to tylko punkt na mapie, jednak dla podróżnika-odkrywcy, pragnącego zejść z utartego szlaku, może stać się fascynującym oknem na współczesną, nieturystyczną twarz kraju.
Urok Bijelo Polje nie leży w spektakularnej architekturze czy zapierających dech w piersiach widokach, lecz w jego normalności i historycznej głębi, ukrytej pod warstwą socjalistycznej zabudowy. To tutaj, w skromnej, kamiennej cerkwi, powstał jeden z najcenniejszych zabytków piśmiennictwa słowiańskiego – Ewangeliarz Mirosława. To tutaj od wieków spotykały się karawany kupieckie i przenikały się kultury, tworząc wieloetniczny tygiel, który funkcjonuje do dziś. Spacer po głównym placu miasta to lekcja współczesnych Bałkanów – to obserwacja ludzi spieszących do pracy, spotykających się na kawie, robiących zakupy. To doświadczenie, które jest równie cenne, co zwiedzanie zabytków, pozwalające zrozumieć kraj od środka, a nie tylko przez pryzmat jego największych atrakcji, takich jak oblegany przez turystów Stary Most w Mostarze.
Zapraszamy do poznania miasta, które wielu omija, a które dla nielicznych staje się kluczem do zrozumienia północnej Czarnogóry. Ten artykuł nie jest obietnicą niezapomnianych wrażeń estetycznych, lecz przewodnikiem po miejscu prawdziwym, surowym i szczerym. Pokażemy, dlaczego warto zatrzymać się w Bijelo Polje na dłużej niż tylko na przerwę w podróży, jak wykorzystać jego strategiczne położenie do eksploracji regionu i jakie skarby kryją się w jego historii. To opowieść o tym, jak ważne w podróży jest poznawanie nie tylko miejsc z pocztówek, ale także tych, które stanowią prawdziwe, bijące serce całego kraju, jakim jest Czarnogóra.
Historia Bijelo Polje jest znacznie bogatsza i ważniejsza dla kultury Słowian Południowych, niż mogłaby na to wskazywać jego współczesna, nieco zaniedbana zabudowa. Jego korzenie sięgają głębokiego średniowiecza, kiedy to w żyznej dolinie rzeki Lim, na skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych, powstała osada Nikoljac. Prawdziwy rozkwit i historyczne znaczenie przyniósł jej jednak wiek XII, za czasów panowania serbskiej dynastii Nemaniczów. To właśnie wtedy książę Mirosław z Hum, brat wielkiego żupana Stefana Nemanji, ufundował tu cerkiew pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła.
Dzieje miasta to fascynująca podróż od duchowego centrum średniowiecza, przez osmański handel, po socjalistyczny przemysł i współczesną rolę tranzytową.
To właśnie w murach tej świątyni, w klasztornym skryptorium, powstało dzieło o nieocenionej wartości – Ewangeliarz Mirosława. Ten bogato iluminowany manuskrypt, napisany cyrylicą na pergaminie, jest nie tylko arcydziełem średniowiecznej sztuki kaligraficznej i iluminatorskiej, ale także fundamentalnym źródłem dla badań nad językiem i kulturą serbską. Jego powstanie w Bijelo Polje na zawsze wpisało to miasto na mapę kulturowego dziedzictwa Europy. Pod panowaniem osmańskim miasto, znane wówczas jako Akovo, kontynuowało swój rozwój jako centrum handlowe, a historyczna cerkiew została przekształcona w meczet. Okres ten utrwalił wielokulturowy charakter miasta, w którym obok siebie żyli muzułmanie i prawosławni. Taka historyczna rola na styku cywilizacji przypomina nieco dzieje Nowego Sadu, serbskich Aten, który był kulturowym mostem w Monarchii Austro-Węgierskiej.
Po przyłączeniu do Czarnogóry w 1912 roku i dwóch wojnach światowych, nastał okres Jugosławii, który przyniósł miastu gwałtowną industrializację. Powstały liczne fabryki, a wraz z nimi bloki mieszkalne i nowa infrastruktura, która zdominowała historyczną tkankę miasta. Upadek przemysłu w latach 90. XX wieku był dla Bijelo Polje trudnym doświadczeniem, pogrążając je w kryzysie gospodarczym. Dziś miasto powoli odnajduje swoją nową tożsamość, bazując na roli centrum administracyjnego i kluczowego węzła transportowego, a jego największym, choć nieco ukrytym skarbem, pozostaje niezwykła historia zapisana w kamieniach prastarej cerkwi i na kartach bezcennego manuskryptu.
Bijelo Polje rozłożyło się w szerokiej, żyznej dolinie, którą wyrzeźbiła rzeka Lim – jedna z najważniejszych i najdłuższych rzek Czarnogóry. To właśnie rzeka jest kręgosłupem i głównym elementem krajobrazu miasta. Jej szerokie koryto i zielone brzegi stanowią naturalną oś, wokół której koncentruje się życie. W przeciwieństwie do dramatycznych, górskich krajobrazów otaczających Žabljak czy Plav, otoczenie Bijelo Polje jest znacznie łagodniejsze. Miasto otaczają niewysokie, zalesione wzgórza, a dolina rzeki tworzy otwartą, nasłonecznioną przestrzeń. Ten krajobraz, choć pozbawiony spektakularnych szczytów, ma swój sielski, spokojny urok.
Historia jest świadkiem czasów, światłem prawdy, życiem pamięci, nauczycielką życia, zwiastunką przyszłości.
Przyrodniczym klejnotem regionu, który w przyszłości może całkowicie zmienić jego turystyczne oblicze, jest system Jaskini Đalovića (Đalovića pećina). Położona kilkanaście kilometrów od miasta, w niedostępnym kanionie, jest jedną z najdłuższych i najpiękniejszych jaskiń na Bałkanach, z niezwykle bogatą szatą naciekową. Choć od lat trwają prace nad jej udostępnieniem dla masowego ruchu turystycznego (budowa kolejki linowej i ścieżek), projekt ten napotyka na liczne trudności. Niemniej jednak, sam potencjał tego miejsca świadczy o bogactwie przyrodniczym ukrytym w okolicznych wzgórzach. Podobne, ukryte skarby natury można znaleźć w całej Serbii, jak choćby skalne miasto Đavolja Varoš, które również przez lata było znane głównie lokalnie, zanim stało się atrakcją na skalę krajową.
Poza jaskinią, okolice Bijelo Polje oferują liczne możliwości do rekreacji na łonie natury, choć są to atrakcje o charakterze lokalnym, a nie międzynarodowym. Spacery wzdłuż brzegów rzeki Lim, wycieczki na pobliskie wzgórza, z których roztaczają się panoramy na dolinę, czy odkrywanie małych, tradycyjnych wiosek wciśniętych w boczne doliny – to wszystko pozwala poczuć rytm i piękno tej ziemi. To przyroda codzienna, bliska człowiekowi, a nie monumentalna i onieśmielająca, co stanowi o jej specyficznym uroku i odróżnia Bijelo Polje od innych, bardziej znanych miejsc w górskiej części Czarnogóry.
Pobyt w Bijelo Polje trudno nazwać typowymi wakacjami. Jest to raczej propozycja dla podróżników, którzy traktują miasto jako praktyczny przystanek w dłuższej trasie lub jako bazę wypadową do odkrywania mniej znanych zakątków północnej Czarnogóry i przygranicznych rejonów Serbii. Miasto oferuje solidne zaplecze logistyczne: znajdują się tu liczne sklepy, supermarkety, banki, apteki oraz szeroki wybór niedrogich restauracji i kawiarni. Baza noclegowa jest skromna, ale wystarczająca – składa się głównie z prostych hoteli z czasów Jugosławii oraz coraz liczniejszych kwater prywatnych (apartmani), oferujących dobry standard w bardzo przystępnej cenie. To właśnie koszty są jednym z największych atutów Bijelo Polje – noclegi, jedzenie i usługi są tu znacznie tańsze niż w turystycznych regionach kraju, co czyni je idealnym miejscem na ekonomiczny postój.
Bijelo Polje nie jest miejscem obfitującym w atrakcje turystyczne, jednak dla pewnych grup podróżników może okazać się zaskakująco interesujące. Jego największą wartością jest autentyczność i możliwość obserwacji codziennego życia z dala od turystycznego zgiełku.
Dla podróżujących budżetowo: To jedna z najlepszych baz w północnej Czarnogórze. Niskie ceny noclegów i wyżywienia pozwalają na znaczne obniżenie kosztów podróży. Dzięki doskonałym połączeniom kolejowym i autobusowym, można stąd tanio i sprawnie organizować jednodniowe wycieczki do droższych i bardziej turystycznych miejsc, takich jak Park Narodowy Biogradska Gora, a wieczorem wracać do swojej ekonomicznej bazy.
Dla historyków: Wizyta w Cerkwi Świętych Apostołów Piotra i Pawła jest obowiązkowym punktem programu. Świadomość, że właśnie w tym miejscu, ponad 800 lat temu, powstał tak ważny dla kultury europejskiej manuskrypt jak Ewangeliarz Mirosława, nadaje temu skromnemu kościołowi niezwykłą rangę. To miejsce, gdzie można dotknąć żywej historii, z dala od muzealnych gablot.
Dla antropologów: Bijelo Polje to żywe laboratorium społeczne. Obserwacja wieloetnicznej społeczności, w której od wieków współżyją prawosławni i muzułmanie, poznawanie lokalnych zwyczajów, spędzenie czasu na gwarnym miejskim targu czy w jednej z tradycyjnych kawiarni to bezcenne doświadczenie. To szansa, by zobaczyć, jak wygląda codzienne życie w typowym bałkańskim mieście, które nie jest nastawione na turystów.
Dla podróżników tranzytowych: Dzięki strategicznemu położeniu na głównej trasie drogowej i kolejowej z Belgradu nad Adriatyk, Bijelo Polje jest idealnym miejscem na nocleg w połowie drogi. Zamiast męczącej, kilkunastogodzinnej podróży bez przerwy, można ją wygodnie podzielić na dwa etapy, a przy okazji zobaczyć miasto i zregenerować siły przed dalszą jazdą.
Stawianie Bijelo Polje w jednym rzędzie z typowymi destynacjami wakacyjnymi mija się z celem. Jego charakter jest zupełnie inny. To miasto funkcjonalne, a nie rekreacyjne. Porównując je z innymi regionalnymi stolicami w Czarnogórze, takimi jak Nikšić, można znaleźć pewne podobieństwa. Oba miasta są ośrodkami przemysłowymi (lub poprzemysłowymi), mają ograniczone walory turystyczne i pełnią głównie funkcje administracyjne dla otaczającego je regionu. Jednak Bijelo Polje, dzięki swojemu położeniu na kluczowej trasie tranzytowej i bogatszej historii średniowiecznej, ma nieco więcej do zaoferowania dociekliwemu podróżnikowi.
Zestawienie go z jakimkolwiek miastem z wybrzeża, na przykład z urokliwym Herceg Novi u wrót Zatoki Kotorskiej, pokazuje ogromny kontrast wewnątrz jednego, małego kraju. Podczas gdy Herceg Novi żyje z turystyki i dla turystyki, oferując piękne widoki, plaże i zabytki, Bijelo Polje żyje własnym, wewnętrznym rytmem, w dużej mierze ignorując przemysł turystyczny. To właśnie ten kontrast czyni podróżowanie po Czarnogórze tak fascynującym doświadczeniem, pozwalającym zobaczyć różne, często skrajnie odmienne, oblicza tego samego narodu.
| Cecha | Bijelo Polje | Nikšić | Cetynia |
|---|---|---|---|
| Klimat wakacji | Tranzytowy, autentyczny, nieturystyczny. | Przemysłowy, lokalny, z kilkoma interesującymi miejscami w okolicy. | Historyczny, kulturalny, spokojny, z atmosferą dawnej stolicy. |
| Główne atrakcje | Cerkiew śś. Piotra i Pawła, życie codzienne miasta. | Jezioro Krupac, Monastyr Ostrog (w pobliżu), rzymski most. | Pałac króla Mikołaja, liczne muzea, monastyr cetyński. |
| Koszty | Bardzo niskie. | Niskie. | Umiarkowane. |
| Dostępność z Polski | Dobra (główna linia kolejowa i droga). | Umiarkowana (główna droga, odnoga linii kolejowej). | Dobra (blisko Podgoricy i wybrzeża). |
| Idealne dla | Podróżników tranzytowych, budżetowych, historyków. | Osób zwiedzających centralną Czarnogórę, jako baza do Ostrogu. | Miłośników historii, kultury i spokojnego zwiedzania. |
Bijelo Polje, ze względu na swoje centralne położenie w regionie i doskonałą komunikację, jest wręcz stworzone do pełnienia roli bazy wypadowej. Zamiast skupiać się na zwiedzaniu samego miasta, co zajmuje nie więcej niż kilka godzin, warto wykorzystać je jako punkt startowy do odkrywania prawdziwych pereł Górskiej Północy.
W przeciwieństwie do turystycznych miejscowości, w Bijelo Polje praktycznie nie istnieje oferta zorganizowanych wycieczek fakultatywnych dla turystów indywidualnych. Działalność lokalnych agencji skupia się na obsłudze grup zorganizowanych lub wyjazdów firmowych. Turysta indywidualny musi polegać na transporcie publicznym lub wynajęciu taksówki na dłuższą trasę.
To właśnie w tej kategorii Bijelo Polje pokazuje swoje największe atuty. Regularne i tanie połączenia autobusowe i kolejowe otwierają przed podróżnikiem cały wachlarz możliwości. W ciągu jednego dnia można stąd dotrzeć do serca najpiękniejszych parków narodowych Czarnogóry. Obowiązkowym celem jest majestatyczny Park Narodowy Biogradska Gora, do którego z Bijelo Polje jest znacznie bliżej niż z Podgoricy. Wystarczy krótka podróż pociągiem lub autobusem do Kolašina, by znaleźć się u wrót jednego z ostatnich lasów pierwotnych Europy. Dla bardziej ambitnych podróżników, Bijelo Polje może być również punktem startowym do dalszej podróży na wschód, w kierunku dzikich i niedostępnych miasteczek Plav i Gusinje, będących bramą do Gór Przeklętych.
W bezpośrednim sąsiedztwie miasta brakuje dobrze oznakowanych i popularnych szlaków turystycznych na miarę parków narodowych. Jednak dla miłośników spacerów istnieją przyjemne trasy wzdłuż rzeki Lim lub na okoliczne wzgórza, z których można podziwiać panoramę miasta.
Jeśli podróżujesz pociągiem na trasie Belgrad-Bar (lub odwrotnie), rozważ opcję "stopover". Zamiast spędzać w pociągu 12 godzin, kup bilet do Bijelo Polje, spędź tu popołudnie i noc, a następnego dnia kontynuuj podróż. Dworzec kolejowy znajduje się kilka kilometrów od centrum, ale łatwo dojechać tam taksówką. Taki postój pozwoli nie tylko odpocząć, ale także zobaczyć historyczną cerkiew i poczuć klimat miasta, czyniąc podróż znacznie ciekawszą.
(orientacyjny czas: 4-6 godzin)
Bijelo Polje leży w strefie klimatu umiarkowanego kontynentalnego. Oznacza to wyraźny podział na cztery pory roku, ze stosunkowo gorącymi latami i mroźnymi, często śnieżnymi zimami. Położenie w dolinie sprawia, że latem bywa tu cieplej niż w otaczających górach, a zimą mogą występować zjawiska inwersji termicznej.
Najlepszy czas na wizytę w Bijelo Polje to okres od maja do września, kiedy pogoda jest najbardziej sprzyjająca. Wybór konkretnego miesiąca zależy od celu podróży.
Dla podróżników tranzytowych: Każda pora roku jest dobra, ponieważ główne drogi i linia kolejowa są utrzymywane przez cały rok.
Dla osób używających miasta jako bazy wypadowej: Najlepszy będzie okres od czerwca do września, co zbiega się z najlepszym sezonem na wędrówki po okolicznych górach.
Bijelo Polje jest jednym z najlepiej skomunikowanych miast w północnej Czarnogórze, co stanowi jego największy atut. Leży na przecięciu kluczowych szlaków drogowych i kolejowych, co sprawia, że dojazd jest stosunkowo prosty.
Najbliższe lotnisko to Podgorica (TGD), oddalone o około 120 km. Z lotniska należy dostać się do centrum Podgoricy, skąd kursują liczne pociągi i autobusy do Bijelo Polje.
Miasto posiada ważną stację na słynnej, malowniczej linii kolejowej Belgrad – Bar. Dworzec znajduje się kilka kilometrów od centrum, w dzielnicy Nedakusi. To doskonała i często najwygodniejsza opcja podróży, zwłaszcza z Serbii lub z czarnogórskiego wybrzeża.
Główny dworzec autobusowy znajduje się w centrum miasta i obsługuje dziesiątki połączeń krajowych i międzynarodowych. Autobusy kursują regularnie do wszystkich większych miast w Czarnogórze, a także do Serbii, Bośni i Hercegowiny oraz Kosowa.
Miasto leży przy głównej drodze E65/E80, która jest kręgosłupem komunikacyjnym Czarnogóry. Dojazd samochodem jest prosty, choć trasa od Podgoricy przez kanion Morača jest wymagająca i wymaga ostrożnej jazdy.
Centrum Bijelo Polje jest na tyle kompaktowe, że najlepiej zwiedzać je pieszo. Aby dotrzeć do bardziej oddalonych części miasta, jak dworzec kolejowy, najwygodniej skorzystać z niedrogich taksówek.
W mieście funkcjonuje kilka linii lokalnych autobusów, ale dla turysty ich użyteczność jest znikoma. Główny system transportu opiera się na taksówkach i przemieszczaniu się pieszo.
Taksówki są tanie i łatwo dostępne w całym mieście. To najlepszy sposób, aby szybko przemieścić się między dworcem kolejowym a centrum. Aplikacje przewozowe nie są tu popularne.
Wszystkie interesujące punkty w centrum miasta znajdują się w zasięgu krótkiego spaceru.
Bijelo Polje jest doskonałym hubem do dalszej podróży po Bałkanach. Zarówno dworzec kolejowy, jak i autobusowy oferują bogatą siatkę połączeń.
Pociągiem można kontynuować podróż na południe do Baru (z przystankami m.in. w Kolašinie i Podgoricy) lub na północ do Serbii (m.in. Užice, Belgrad).
Autobusem można dotrzeć praktycznie wszędzie. Codziennie odjeżdżają kursy do Sarajewa, Skopje, Prisztiny, a nawet dalej.
Wybierając transport z lub do Bijelo Polje, warto znać kluczowe różnice. Pociąg jest zazwyczaj wolniejszy, ale oferuje znacznie bardziej spektakularne widoki, zwłaszcza na odcinku do Podgoricy. Autobusy są szybsze, kursują częściej i docierają do większej liczby miejscowości, ale podróż bywa mniej komfortowa. Jeśli nie spieszysz się, podróż pociągiem przez góry Czarnogóry to atrakcja sama w sobie!
Jak podkreślono, Bijelo Polje nie jest miastem o bogatej ofercie turystycznej. Jednak kryje jeden zabytek o ogromnym znaczeniu historycznym i oferuje możliwość podejrzenia autentycznego życia regionu.
Cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła (Crkva Svetog Petra i Pavla) – Absolutnie najważniejszy zabytek miasta i jeden z najcenniejszych w całej Czarnogórze. Ta skromna, kamienna świątynia z końca XII wieku jest perłą architektury szkoły raszkańskiej. Jej największe znaczenie wynika jednak z faktu, że to w jej skryptorium powstał Ewangeliarz Mirosława, wpisany na listę UNESCO "Pamięć Świata". Wnętrze kryje fragmenty średniowiecznych fresków. To miejsce o niezwykłej atmosferze, obowiązkowy punkt wizyty w mieście.
Meczet Gušmir (Gušmir džamija) – Główny meczet w mieście, położony w centrum. Jest to ważny ośrodek religijny dla lokalnej społeczności muzułmańskiej i świadectwo wielokulturowej historii Bijelo Polje.
Główny Plac Miejski (Gradski trg) – Serce współczesnego miasta. To tutaj koncentruje się życie towarzyskie, znajdują się liczne kawiarnie, pomnik i fontanna. Idealne miejsce, by usiąść i poobserwować codzienny rytm Bijelo Polje.
Dom Kultury (Centar za kulturu) – W budynku mieści się muzeum regionalne z niewielką, ale interesującą kolekcją eksponatów archeologicznych i etnograficznych, które przybliżają bogatą historię regionu doliny Limu.
Wiele miast na Bałkanach pełni podobną funkcję co Bijelo Polje – są ważnymi węzłami komunikacyjnymi, ale rzadko stają się celem samym w sobie. Przykładem może być bośniacka Zenica czy serbskie Kraljevo. Na ich tle Bijelo Polje wyróżnia się jednak posiadaniem jednego zabytku o randze światowej (cerkiew śś. Piotra i Pawła), co daje mu przewagę i konkretny powód, by zatrzymać się w nim na dłużej niż tylko na zmianę środka transportu. W odróżnieniu od wielu miast poprzemysłowych, zachowało też żywy, wielokulturowy charakter.
| Cecha | Bijelo Polje | Zenica (BiH) | Leskovac (Serbia) |
|---|---|---|---|
| Charakter | Administracyjno-tranzytowy, wielokulturowy. | Typowo poprzemysłowy, zdominowany przez hutnictwo. | Regionalne centrum rolnicze i przemysłowe, "stolica papryki". |
| Atrakcje turystyczne | Jeden zabytek o randze światowej, autentyczna atmosfera. | Bardzo ograniczone (muzeum miejskie, synagoga). | Bardzo ograniczone (festiwal grilla, muzeum). |
| Znaczenie komunikacyjne | Bardzo wysokie (główna linia kolejowa i droga). | Wysokie (główna autostrada i linia kolejowa BiH). | Wysokie (leży przy głównej autostradzie Serbii). |
| Potencjał jako baza | Dobry (bliskość gór i granicy z Serbią). | Ograniczony. | Dobry (bliskość ciekawych miejsc południowej Serbii). |
W kontekście własnego regionu, Bijelo Polje pełni rolę "dużego miasta" i centrum zaopatrzeniowego dla okolicznych, znacznie mniejszych i bardziej turystycznych miejscowości. Jest przeciwieństwem sennego Plavu czy kurortowego Kolašina. To tutaj mieszkańcy całego regionu przyjeżdżają na większe zakupy, do lekarza czy w sprawach urzędowych. Dla turysty jest to szansa na zobaczenie, jak funkcjonuje zaplecze regionu, który zna głównie z perspektywy górskich szlaków.
| Cecha | Bijelo Polje | Kolašin | Mojkovac |
|---|---|---|---|
| Funkcja | Centrum administracyjne i handlowe. | Kurort turystyczny (narciarski i letni). | Małe miasteczko tranzytowe, dawniej górnicze. |
| Atmosfera | Miejska, gwarno, lokalna. | Turystyczna, zorientowana na gości. | Spokojna, prowincjonalna. |
| Atrakcje | Historyczna cerkiew. | Bliskość Parku Narodowego Biogradska Gora, ośrodek narciarski. | Pomnik Bitwy pod Mojkovacem, bliskość Tary. |
| Infrastruktura | Dobrze rozwinięta (sklepy, urzędy, transport). | Dobrze rozwinięta infrastruktura turystyczna (hotele, restauracje). | Podstawowa. |
Na to pytanie nie ma jednej dobrej odpowiedzi. Wszystko zależy od tego, jakim typem podróżnika jesteś i czego szukasz w podróży. Jeśli marzysz o pięknych widokach, malowniczej architekturze i bogatej ofercie turystycznej, Bijelo Polje prawdopodobnie Cię rozczaruje. Jeśli jednak fascynuje Cię odkrywanie miejsc autentycznych, poznawanie codziennego życia, schodzenie z utartych szlaków i docieranie do historycznych perełek ukrytych w niepozornych lokalizacjach, to miasto może okazać się dla Ciebie zaskakująco ciekawe. To miejsce, które uczy, że wartość podróży nie zawsze mierzy się liczbą zrobionych zdjęć, ale głębokością zrozumienia odwiedzanego kraju.
Podsumowując: Bijelo Polje jest idealnym miejscem dla podróżników tranzytowych, którzy chcą mądrze podzielić długą podróż, dla turystów z bardzo ograniczonym budżetem, dla pasjonatów historii średniowiecza i piśmiennictwa oraz dla wszystkich tych, którzy mają już dość zatłoczonych kurortów i chcą zobaczyć "prawdziwą" Czarnogórę. Zdecydowanie powinni je ominąć ci, którzy szukają piękna, relaksu i łatwych atrakcji. To miasto-narzędzie, które w rękach świadomego podróżnika może stać się kluczem do odkrycia całego bogactwa północnej części kraju.
Jego funkcjonalny charakter stanowi doskonały kontrapunkt dla duchowego i odizolowanego klimatu takich miejsc jak wbudowany w skałę Monastyr Ostrog. Odwiedzenie obu tych miejsc pozwala zrozumieć ogromną różnorodność i kontrasty, jakie kryje w sobie niewielka Czarnogóra – od miejsc stworzonych dla modlitwy i kontemplacji, po te stworzone dla pracy, handlu i codziennego życia.